Het is deze keer een drieluik geworden, de nieuwste film van Jim Jarmusch. Het hoofdthema luidt: terug naar het ouderlijk huis. In deel I ontmoeten we een wat verward lijkende vader (Tom Waits), die wel wist dat zoon en dochter op bezoek zouden komen, maar toch niets had voorbereid. Een glaasje helder water kunnen ze krijgen, uit zijn eigen bron. Hij toont zich overigens wel erg dankbaar dat ze weer eens langskomen, want dat gebeurt zo zelden. Dat neemt niet weg dat ze slechts oppervlakkige informatie uitwisselen, en er veel stiltes vallen. Moeder komt ter sprake, die een aantal jaren geleden overleden is. Eigenlijk kan pa daar, in dat afgelegen oord ergens in de V.S. niet blijven leven met die kapotte auto van hem, maar elke hulp wijst hij af. Als zoonlief geregeld op zijn horloge gaat zitten kijken, nemen ze afscheid. Vreemdelingen zijn ze voor elkaar.
Dat geldt ook voor die keurige oude dame (Charlotte Rampling) en haar volwassen dochters in deel II. Ze waren speciaal naar Dublin verhuisd om dicht bij moeder te zijn, maar wat blijkt? Eén keer per jaar komen ze, en dat is nu. Zwijgend zitten ze gedrieën om de fraai gedekte tafel. Nu en dan hoor je: hoe gaat het? Hoe is het met je werk? Wat ziet de tuin er toch prachtig uit! De toeschouwer weet dat de ene dochter in een oude, kwetsbare auto rijdt, terwijl de andere van plan is haar moeder de taxi terug te laten betalen. Geen woord over een vader, laat staan een portret van hem. Minutenlange stilte als ze in de hal op de taxi staan te wachten.
Gelukkig eindigt Jarmusch, die tenslotte ook het scenario geschreven heeft, opgewekt. In deel III worden we aan een gezellig duo voorgesteld: broer en zus, een tweeling. Ze kletsen onophoudelijk, wisselen onbekommerd ervaringen met wiet en paddo's uit, en zijn zichtbaar erg dol op elkaar. Er wordt veel gelachen, maar ook gehuild, want ze bevinden zich nu in Parijs om het ouderlijk huis te ontruimen. Prettige ouders, gelukkige jeugd, aangename herinneringen.
Jim Jarmusch ( Ohio, V.S., 1953) staat bekend als een eigenzinnig filmmaker, die los van Hollywood zijn eigen weg gaat. Eenlingen, tegendraadse types, of gewoon alledaagse mensen in een brave provinciestad: hij komt met materiaal waar Hollywood niets mee kan. Toch is hij al sinds 1979 bezig, en met het nodige succes. Voor deze film kreeg hij in Venetië de Gouden Leeuw, oftewel de prijs voor de beste film. Ik begrijp waarom.
Father Mother Sister Brother. Regisseur: Jim Jarmusch. Acteurs: Tom Waits, Charlotte Rampling, Cate Blanchett. Land: Verenigde Staten. Jaar: 2025.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten